Spoorzone

De aanleiding voor het project Spoorzone Delft, later hernoemd tot Nieuw Delft, was de wens om het spoorviaduct te vervangen door een ondergrondse tunnel. Het bovengrondse, verhoogde spoortracé vormde lang een fysieke en sociale barrière in de stad. Door de ondergrondse tunnel ontstond een nieuwe binnenstedelijke ruimte en een plek om woningen toe te voegen. De ruimte verbindt tevens de historische binnenstad met omliggende wijken. De stedenbouwkundige visie werd in 1992 door Frits Palmboom en Jaap van den Bout gemaakt. Na de financiële crisis van 2008 werd een nieuw stedenbouwkundig plan gemaakt door Palmbout Urban Landscapes (Jaap van den Bout en Marcel van der Meijs). Zij stelden vervolgens, na een prijsvraag in 2012, het flexibele plan 'Zicht op Delft' op met daarin ruimte voor circa 1000 à1500 woningen. De bouw van de tunnel startte in 2009. Die werd, samen met de oplevering van een nieuw station, in 2015 in gebruik genomen. De bovengrondse ontwikkeling volgde daarna gefaseerd met particulier opdrachtgeverschap en met de betrokken ontwikkelaars Ballast Nedam en BPD.

De ruimtelijke kwaliteit werd bepaald door het herstel van oost-westverbindingen, de aanleg van een nieuwe gracht, groene boulevards en een mix van zelfbouw en grotere projecten. De structuur van de Delftse binnenstad diende als inspiratiebron. Met haar lange lijnen, informele dwarsstegen en zogenaamde 'boekensteunen' op de hoeken van bouwblokken. Het ruimtelijk raamwerk is een stelsel van stedelijke ruimten met elk een eigen schoonheid en verleidingskracht. Het stedenbouwkundig plan is nadrukkelijk niet een maatpak met een vooraf gedefinieerd programma of ontworpen vanuit de actuele marktsituatie. Het is bedacht als een tijdloos fundament dat over een langere periode de voorbijgaande grillen van de tijd kan weerstaan.