Roombeek

Het project Roombeek is een voorbeeld van succesvolle gebiedsontwikkeling waarbij ruimtelijke kwaliteit, in samenhang met sociale en culturele kwaliteit, centraal stond. Na de vuurwerkramp van 13 mei 2000 werd de wijk volledig herontwikkeld. De planvorming begon, kort daarna, met de oprichting van het Projectbureau Wederopbouw Roombeek. Het stedenbouwkundig plan is van Pi de Bruijn van de Architekten Cie, tevens supervisor. Het plan is door de gemeente Enschede uitgewerkt tot een ontwikkelingsplan. Buro Sant & Co was verantwoordelijk voor de openbare ruimte. Het stedenbouwkundig plan wordt gekenmerkt door een aantal strakke lijnen die het gebied doorsnijden en indelen in verschillende woongebieden met een eigen identiteit. Op het kruispunt van de lijnen zijn collectieve voorzieningen en pleinen ontworpen. Het plan combineert de herbestemming van industrieel erfgoed met een mix van uiteenlopende architectuurstijlen en een nieuwe, openbare ruimte. De wijk is ontworpen als een gemengde wijk met ruimte voor wonen, werken, kunst en recreatie. Er zijn circa 1.500 woningen gerealiseerd. Daarvan staan er ongeveer 500 op vrije kavels.

Het gebied biedt verder ruimte aan bedrijven, detailhandel, zorgvoorzieningen, culturele instellingen en een park van 6 hectare. Ruimtelijke kwaliteit werd tot stand gebracht door een aantal historische structuren te behouden. Daaronder vielen een aantal fabriekscomplexen, maar ook de Roomweg als centrale as. De architectonische diversiteit en waterstructuren, zoals de herstelde Roombeek, dragen bij aan klimaatadaptatie en beleving. Tot slot zijn er culturele voorzieningen aan het gebied toegevoegd. Er was sprake van een sterke participatie van bewoners in het ontwerpproces. Enkele ontwikkelaars en diverse CPO-initiatieven, waaronder het Roombeekhofje, droegen bij aan de realisatie van kleinschalige woonprojecten. De uitvoering liep van 2001 tot circa 2015. Sindsdien hebben er nog een aantal verdere toevoegingen plaatsgevonden.