Leidsche Rijn

Leidsche Rijn is de grootste Vinex-locatie van Nederland. De planvorming begon in de jaren 90 met het Masterplan Leidsche Rijn dat onder leiding van Riek Bakker in 1995 werd vastgesteld. De uitvoering startte in 1997 en loopt door tot 2035. Het nieuwbouwdeel telt ongeveer 30.000 woningen voor 70.000 inwoners. Leidsche Rijn bestaat uit meerdere deelgebieden, waaronder Leidsche Rijn Centrum, Terwijde, Het Zand, Parkwijk, Rijnvliet en Haarrijn. Elk deelgebied heeft een eigen karakter en woonmilieu. De ontwikkeling is een samenwerking tussen de gemeente Utrecht, Rijksvastgoedbedrijf en diverse marktpartijen, zoals Heijmans, BPD, AM, en Kondor Wessels. Het stedenbouwkundig masterplan werden ontwikkeld door PosadMaxwan, in samenwerking met Crimson, Juurlink+Geluk en stedenbouwkundigen van de gemeente Utrecht.

Een belangrijk onderdeel van de opgave was om een oplossing te vinden voor de barrière die de A2 vormde. Door de A2 over een lengte van 1,6 km te overkluizen en daarop een centraal park aan te leggen, werd de verbinding tussen de bestaande stad en de nieuw wijk gerealiseerd.
Een kwaliteitskaart met waardevolle landschappelijke en cultuurhistorische elementen vormde - samen met andere kaarten over 'obstakels', mobiliteit, programma, diversiteit en het watersysteem - een onderlegger voor het ontwerp.
De ruimtelijke kwaliteit is in belangrijke mate tot stand gebracht door de overkapping van de A2 en de integratie van groen en water. Een goed voorbeeld daarvan is het Máximapark, ontworpen door West 8. Dat fungeert als landschappelijke ruggengraat in de wijk. Ook is er veel diversiteit in woningtypologieën, variërend van sociale huur tot luxe koopwoningen. Daarnaast is er een sterke infrastructuur, met goede OVverbindingen en fietsroutes. Tot slot dragen culturele en maatschappelijke voorzieningen, zoals scholen, sporthallen en het cultuurhart Berlijnplein bij aan de leefomgeving.