Kazerneterrein

Het ontwerp voor het Kazerneterrein komt voort uit een prijsvraag die in 1993 werd uitgeschreven. Het winnende ontwerp 'Vizier' onderscheidt zich door een subtiele inpassing van het terrein van de voormalige Adolf van Nassaukazerne in het omliggende landschap. Het plan werd gemaakt door Heeling Krop Bekkering (nu HKB), OLGA Architecten en Matser Projectontwikkeling (nu Synchroon). Hans Krop was verantwoordelijk voor de supervisie op de architectuur en Eric van der Kooij was verantwoordelijk voor de openbare ruimte. In plaats van het terrein volledig te transformeren, werd gekozen voor een ontwerp dat de bestaande landschappelijke structuren respecteert en versterkt.

Door middel van 'vizieren' worden de twee landschappen aan weerszijden van de planlocatie, de hooggelegen es en het lage veenweidegebied, met elkaar verbonden. De 'vizieren' zijn als langgerekte openbare ruimten uitgewerkt en telkens gericht op bijzondere elementen in de omgeving, zoals boomwallen, oude boerderijen en landwegen. Ze hebben elk een eigen profiel en worden gekenmerkt door specifieke elementen, zoals een eikenlaan, taxuspad, boomgaard of rododendronveld. Deze elementen dragen bij aan een sterke ruimtelijke beleving en oriëntatie. Tussen deze vizieren bevinden zich zeven, kleinschalige buurten van elk 30 tot 50 woningen. Ook deze buurten hebben een eigen identiteit door verschillen in stijl en sfeer. In drie clusters bepalen particulier uitgegeven kavels de toon. Vier daarvan zijn projectmatig ontwikkeld, met koop- en huurwoningen in de vrije zowel als de sociale sector. Daarmee bleven 'gouden randjes' achterwege. Bestaande gebouwen, zoals het poortgebouw van de kazerne, zijn hergebruikt voor voorzieningen. Het draagt bij aan de functionele en historische gelaagdheid van het plan. Het Berkenbos van Faro architecten is hiervan het bekendste voorbeeld als vorm van landschappelijk wonen zonder tuinen en met een veranda.